Mehmet Çetin nasıl öldü? Resmî iddia ile belgeler

Tartışma DNA'da değil, yaradadır. Merminin, sol dizdeki bir yaradan çıkarıldığı kayda geçirilmiştir — dört bağımsız belgenin var olmadığını ortaya koyduğu bir yara: ilk adli muayene, dokuz tanık huzurunda imzalanan ölü muayenesi tutanağı, otopsi fotoğrafları ve videosu, ve pantolonun sol bacağında hiçbir delik saptamayan kıyafet raporu. Hiç var olmamış bir yaradan mermi çıkarılamaz. Yara ortadan kalkınca, tüfekten vücuda uzanan zincir — ve onunla birlikte Seymen aleyhindeki iddia — dayanacağı hiçbir şey bulamaz.

Maddi deliller ölümü başka bir yere ve daha geç bir ana yerleştiriyor. Kanı, askerlerin hiç girmediği ve üzerinde hiçbir kurşun izi bulunmayan villa 1751'in arkasında bulundu; askerlerle ateş teatisinin yaşandığı villa 1782 yakınında ise hiç yoktu. Tanıkların onu son kez canlı gördüğü an, askerler geldikten sonrasına, 03:00–03:15 sularına denk düşüyor. Dolayısıyla resmî anlatının dayandığı o ilk ateş yaylımında ölmüş olamaz.

Öncül doğrudur; ancak dışarıyı değil, içeriyi işaret eder. Dışarıdan bir ekip yoktu, çünkü katil dışarıdan değildi: deliller bir içeriyi — koruma ekibinden birini — gösteriyor; bu kişi Mehmet Çetin'i telsizle villa 1751'in arkasına çağırmış ve onu sırtından vurmuştur. Bunu kaydedecek iç mekân kameraları kayıp, bozulmuş ya da hiç teslim edilmemişti; çevredeki lambalar da askerler gelmeden önce kırılmıştı. Kaydın kendisi ortadan kaldırılmışsa, o sessizlik hiçbir şeyin olmadığının kanıtı sayılamaz.

Mesele belgenin gerçekliği değil, doğruluğudur. Sahtecilik iddia etmiyoruz. Usulünce düzenlenmiş, barkodlu bir raporun, aynı dosyadaki diğer her belgenin çeliştiği bir yarayı kaydettiğini ortaya koyuyoruz. Barkod, bir formun işlem görüp kaydedildiğini belgeler — tarif ettiği yaranın vücutta var olduğunu asla. İtirazın kendi mantığı da tutmuyor: birinin diğer görevli için tekrarlamaktan kaçındığı bir sahtekârlık varsayıyor; oysa biz hiçbir sahtekârlık iddia etmiyoruz — yalnızca kendi dosyasıyla çelişen tek bir rapor.